نامه را گر می بری قاصد زبانی هم بگو

نامه را آهسته بگشا دل بر آن پیچیده است

دل به دست غیر دادن راستی دیوانگیست

من پشیمانم ولی خود کرده را تدبیر نیست

بس که کردم فکر لیلی عاقبت مجنون شدم

کشتی بهر جنون را لنگری در کار نیست

در بیابان محبت رهبری در کار نیست

عاشق شوریده را سیم و زری در کار نیست

خانه ی دل را به هر معماری دادم من نشان

گفت روی این ویرانه دیگر قابل تعمیر نیست

                                                                                  *دایی محسن*