گرچه عمریست که با دربه دری همزادیم

باز در دام فراگیر زمان افتادیم

باز هم گوشه ی چشمی به ترحم نگشود

روزگاری که در آن عمر هدر می دادیم

غل و زنجیر هوس حلقه به پامان دارد

گرچه در باور بیهوده ی خود آزادیم

کوچه ی همسفر عشق به بن بست رسید

بی سبب نیست که در دام زمان افتادیم

                                                                *دایی محسن*